چشم های خودت ...فقط چشم های خودت

شانس میخواد ، در کنار بزرگانی درس گرفتن

من واقعا این شانس رو داشتم البته این موجب نمیشه که همه چیز را بلد باشم و حتما سطح آگاهیم بالا باشه

اما خوب ، پرت هم نیستم به هر حال هرکسی به اندازه معرفت و شعورش از هر مطلبی برداشت داره و من هم همینطور

حالا این مقدمه بابت این بود که بگم در یکی از جمع های آموزشی استادی میگفت که سعی کنید خودتان را از دریچه چشم دیگران قضاوت نکنید

واقعا حرفش مثل زنگ تو گوشم هست ام 

و مرتب سعی میکنم تمرین کنم چون  من خیلی دیر تغییر رفتار میدم و با اینکه مدتها از این حرف گذشته ولی نتونستم کاملا  عملیش کنم..اینم بگم که اصلا زندگیمو هیچوقت به دست بقیه ندادم و برام هم مهم نیست که حتما از همه لحاظ با همه افراد دوربرم یکی باشم. فقط شرط

ادب رو خوب رعایت میکنم. اما به اینم معتقدم :هرکسی شخصیت و زندگی خودش را داره. با تمام این وصف حکایت ها

بیشترین کسی که من بهشون وابسته ام و حرفشون برام رای نهایی هست . پدر و مادرمند.و بازهم میدونم خیلی وقتها نباید تاکید روی حرفشون کنم و واقعا مدام خودمو از دریچه چشمشون ببینم.

اما فکر میکنم همه ما در بچه گی بیشترین تَزَک های روحی را از این بابت داشتیم.

 ببین دخترم برداشت از یک حرف به فراخور زمان و مکان و مخصوصا سن آدم تغییر میکنه. همه ما ممکنه تو بچه گی کارهایی کردیم که از نظر خودمون خیلی خوب بوده و از دید بزرگتر ها فاجعه...اونوقت تصور کن که عکس العمل اونها چقدر برای ما خشن به نظر  میاد و از دید اونها فقط یک تذکر ساده برای یادگیری بچه و گرایش اون به کار صحیح هست.

البته این قضیه خیلی شرح حال داره و از خیلی زوایا باید راجبش صحبت کرد که انشاا به وقتش حتما

ولی لُب کلام اینه که اگر من و پدرت هرچی بهت گفتیم و با اینکه سعی میکنیم خیلی ملایمت به خرج بدیم و گاهی میزنیم به سیم آخر ...شما تورو خدا شخصیت خودت را از آینه چشم ما نبین تو خودت باش چون باید خودت باشی .

ماهم سعی میکنیم خیلی قضاوت نکنیم و فقط مثل یک باغبون مهربون اون علف هرز باغچه را با نوک انگشتانمان به حالت نوازش و با ملایمت از تو خاک دربیاوریم که شماآب تو دلت تکون نخوره و تا بزرگ هم که شدی ادامه پیدا کنه

پس فقط چشمهای خودت هست که بهت میگه کی هستی  و خودت رو در آینه چشم دیگران نبین